Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

  • Nederlands
  • English (UK)

Biografie

 

Officiele naam:Eleonora Maria van Dijk
Geboortedatum:11-02-1987
Geboorteplaats:Harmelen
Woonplaats:Amsterdam
Familie:Moeder Anneke, Vader Nico, 
Broer Nico en Broer Peter
Opleiding:Bachelor Bewegingswetenschappen
Wikipedia pagina:http://nl.wikipedia.org/wiki/Ellen_van_Dijk

 

 

Officiele naam:Eleonora Maria van Dijk
Geboortedatum:11-02-1987
Geboorteplaats:Harmelen
Woonplaats:Amsterdam
Familie:Moeder Anneke, Vader Nico, 
Broer Nico en Broer Peter
Opleiding:Bachelor Bewegingswetenschappen
Wikipedia pagina:http://nl.wikipedia.org/wiki/Ellen_van_Dijk

 

Jeugd

11 februari 1987 werd ik als jongste zusje van Nico en Peter geboren in Harmelen. Hoewel ik als jongste van de familie natuurlijk wel verwend werd, leerde ik ook goed van me afbijten met twee oudere broers. Die twee grote broers, waar ik altijd wel tegenop keek (en nog steeds), maar wat ik natuurlijk nooit toe wilde geven. Wat zij deden, wilde ik ook doen en zo kwam ook het sporten al snel om de hoek kijken. Hoewel ik eerst nog geprobeerd heb te turnen en volleyballen, bleek toch al snel dat ik meer talent en plezier had in schaatsen en wielrennen. Lekker buiten zijn, erop uit trekken en je grenzen verleggen, dat sprak me wel aan. Het verlanglijstje voor mijn verjaardag begon 10 jaar lang dan ook elk jaar  hetzelfde; een nieuwe fiets.

Schaatsen

Schaatsen is de sport waar het allemaal mee begon. Als echt Nederlands meisje kon ik bijna eerder schaatsen dan lopen. Voordat ik als 8 jarige ‘op schaatsen mocht’ had ik dan ook al heel wat toertochten op natuurijs in de beentjes zitten. Ondertussen zaten mijn grote broers al in de ‘trainingsgroep’ dus dat wilde ik natuurlijk ook! Van mijn 12e tot mijn 20e werkte ik elke winter zo’n vijf ijstrainingen per week af onder leiding van Klaas Jager van SHV Woerden. Dit heeft geresulteerd in 2x een 10e plaats in het algemeen klassement bij het NK junioren allround en een 4e plaats op de 3km. In de zomer trainden we op de fiets en dat begon ik steeds leuker te vinden. Toen ik in 2007 door een uitnodiging voor de gewestelijke selectie Noord Holland-Utrecht voor de keuze kwam te staan tussen schaatsen en wielrennen heb ik voor het laatste gekozen.


Wielrennen - Deel 1

Samen met mijn broers en beste vriendin Mariëlle trokken we er in de zomer met de racefiets op uit om de conditie voor het schaatsen te onderhouden. Mijn oudste broer Nico kreeg daardoor het wielervirus te pakken en begon met het rijden van wedstrijden. 5 jaar lang heb ik meegedaan aan de regionale jeugdwedstrijd de ‘ Wielerronde van Nieuwegein’. Toen daar bleek dat ik best sterk was voor mijn leeftijd heb ik op mijn 15e voor het eerst een nationale wedstrijd gereden en me aangesloten bij de wielervereniging WTC Woerden. Hier heeft Barend Verhagen mij opgepikt en intensief begeleid tijdens mijn nieuwelingen en junioren periode. Dit resulteerde in 2 nationale titels tijdrijden en 2 nationale titels op de weg. Toen ik als bekroning naar het Wereldkampioenschap in Verona mocht, behaalde ik daar de bronzen medaille achter een (toen ook al) oppermachtige Marianne Vos. Dit is nog steeds een van mijn persoonlijke hoogtepunten omdat ik mezelf nooit in staat achtte een medaille te pakken op het lastige parcours (5x een 5km klim). Jezelf overtreffen vind ik dan ook het mooiste aan topsport!

 

Baanwielrennen

Toen ik 2007 besloot me te richten op het wielrennen kwam daar ook een andere discipline bij kijken. In de winter had ik nu veel tijd over en daarom wilde ik het graag eens op de baan proberen. Ik mocht meteen meetrainen met de nationale selectie en toen het nationaal kampioenschap erg goed ging kwam ik zelfs nog in aanmerking om een half jaar later op de Olympische Spelen in Beijing op de individuele achtervolging uit te komen. Uiteindelijk bleek ik net niet genoeg punten te kunnen verzamelen in de resterende wereldbekers (Los Angeles 5e, Kopenhagen 4e). De 5e plaats op het Wereldkampioenschap in Manchester 2008 kon ook niets meer veranderen en zo ging het sprookje toch niet helemaal op. Vol revanchegevoelens startte ik een dag later op datzelfde WK in de Scratch en met een aanval in de laatste 2km reed ik solo naar de regenboogtrui toe! 

 

Wielrennen - Deel 2

Na mijn wereldtitel op de baan kwam mijn studie bewegingswetenschappen op een wat lager pitje te staan. Het vele reizen voor het wielrennen bleek steeds minder goed te combineren met de studie. In 2011 behaalde ik mijn bachelor diploma. Mijn masterjaar afmaken staat nog altijd op mijn ‘to-do lijstje’. In datzelfde jaar werd ik 6e op het WK Tijdrijden in Kopenhagen waardoor ik me plaatste voor de tijdrit van de Olympische Spelen in Londen. Inmiddels had ik me ook met Kirsten Wild, Vera Koedooder en Amy Pieters voor de ploegenachtervolging op de baan gekwalificeerd en later bleek dat ik ook nog aan de wegwedstrijd deel mocht nemen met Marianne Vos, Annemiek van Vleuten en Loes Gunnewijk. Een druk programma dus waar ik me goed op voor wilde bereiden. Ik heb dat gedaan door drie keer drie weken op hoogtestage te gaan in de Sierra Nevada, Spanje. In Londen bereikte ik een goede vorm en de beleving van de Spelen was onwerkelijk. Het was prachtig om wat bij te kunnen dragen aan de gouden medaille van Marianne in de wegwedstrijd. Mijn hoofddoel –de tijdrit- bracht een wat teleurstellend resultaat met een 8e plek. In de ploegenachtervolging presteerden we naar behoren en eindigden op een nette 6e plek. Al met al een prachtige ervaring, die voor mij nog iets te indrukwekkend was om optimaal te presteren.


2012 werd mooi afgesloten door met team Specialized-lululemon de eerste wereldtitel in het ploegentijdrijden te winnen op het WK in Valkenburg. Ook met mijn 5e plaats in de individuele tijdrit was ik heel tevreden. Ik wist dat ik daar voor 2013 nog wel iets in kon verbeteren.
Na een winter zonder baanwedstrijden en met enkel hard trainen werd 2013 een droomjaar. Ik eindigde op het podium in alle wereldbekerwedstrijden in het voorjaar en won vier etappekoersen. Mijn grote doel, het WK in Florence, maakte het sprookje compleet. Na opnieuw wereldkampioen ploegentijdrijden te worden met Specialized-lululemon ging ik als favoriete van start in de individuele tijdrit. Een lang gekoesterde droom werd op 24 september 2013 werkelijkheid: ik werd Wereldkampioene tijdrijden!
2013 sloot ik af als 3e op de UCI-ranking.

Toekomst

En dan… Na zo’n lange periode van focus en het bereiken van een groot doel is het tijd voor nieuwe dromen.

De Olympische Spelen in Rio 2016 en een aanval op het werelduurrecord staan hoog op mijn verlanglijstje. Maar in de tussentijd zijn er nog genoeg mooie wedstrijden en andere uitdagingen voor de boeg!
Eind 2013 tekende ik een driejarig contract bij het Nederlandse team Boels-Dolmans. Ik denk dat ik me hier optimaal kan voorbereiden op de Olympische Spelen van 2016 en kijk ernaar uit met een nieuwe en inspirerende groep mensen te gaan werken!
To be continued…

Belangrijke overwinningen bij de elite dames

 Weg:

* Wereldkampioene tijdrijden Florence 2013
* Wereldkampioen ploegentijdrit Specialized-lululemon 2012, 2013
* Europees Kampioene tijdrijden -23 jaar 2009, 2010
* Nederlands Kampioene tijdrijden 2008, 2012, 2013
* Wereldbeker overwinning ploegentijdrit Zweden 2011, 2012, 2013
* Algemeen klassement Ronde van Qatar 2011
* Algemeen klassement Lotto Decca tour 2012, 2013
* Algemeen klassement Holland ladies tour, Energiewacht tour, Gracia Orlova 2013

 

Baan:

* Wereldkampioene Scratch 2008
* Europees Kampioene -23 puntenkoers 2009
* Europees Kampioene -23 scratch 2009
* Wereldbeker overwinning puntenkoers Kopenhagen 2009
* Wereldbeker overwinning individuele achtervolging Kopenhagen 2009
* Wereldbeker overwinning ploegenachtervolging Astana 2011 (met Wild, 
   Koedooder, Pieters)
* Nederlands Kampioene Individuele achtervolging 2007, 2008, 2010, 2011